صدای آنالوگ بهتر است یا صدای دیجیتال؟

برخی معتقدند که انسان های اولیه بصورت دیجیتال (صفر و یک) فکر می کردند. و عمده فعالیتهای آنها نیز از همین روش پیروی می کرد. البته منظور آنها تفکر ساده و بعضا دو حالته و نه پیچیده انسانهای اولیه است.
اگر دوران صفحه های اولیه و سیلندرهای صدا را به یاد بیاوریم، متوجه سختی و مشقت فرایند ضبط صدا خواهیم شد. دورانی که هر رویدادی را فقط یک بار می توانستی ضبط کنی. امکان تدوین صفحه یا سلیندر ضبط شده به هیچ وجه وجود نداشت. هر ضبط جدید هم با قبلی متفاوت بود. این مشکلات با اختراع منابع جدیدتر مرتفع گردید. تا اینکه نوارهای مغناطیسی صدا بوجود آمدند. این نوارها امروز هم کاربرد دارند. ولیکن عمر آنها به پایان رسیده و باید کنار نهاده شوند.
 دنیای دیجیتال همه چیز را در نوردیده و به سرعت در حال گسترش است. دیجیتال سازی در تمامی امورات بشری وارد شده و اجتناب ناپذیر گردیده است. بالطبع دنیای جدید دیجیتال الزاما نمی تواند دنیای خوبی باشد، چرا که بسیاری چیزها را از ما می گیرد و یا حذف می کند. مثالی می زنم تا بصورت ملموس تری به برخی از مضرات دنیای دیجیتال اشاره کنم. زمانی که دستخط یا حاشیه نویسی یک فرد مشهور مثلا انیشتین، سعدی، نیما، شهریار، لوح حمورابی و غیره را می بینید چه حالی به شما دست می دهد، مگر نه بسیاری از کشفیات علمی و پژوهشهای ناب از دل همین دستخط ها بوجود آمده. مگر نه این است که با بررسی دست نوشته ها و نقاشی های فلان شخص پی به یافته های جدید درباره او می بریم. امروزه در دنیای دیجیتال، یک نویسنده به جای نوشتن، بازنویسی و ویرایش اثرش بر روی کاغذی که می توانست در آینده سند و مدرک مهمی از او باشد، از طریق نرم افزار این کار را می کند و دیگر هیچ دستنوشته ای از او باقی نمی ماند. دنیای دیجیتال همه جای دنیا را در می نورد و فرهنگ ها، زبانها و آداب و رسوم محلی را نابود می کند. این مسئله تا حدی جدی است که سازمانهای بزرگی چون یونسکو نسبت به آن هشدار داده اند.

اما تفاوتهای صدای آنالوگ و دیجیتال:
مزایای صدای دیجیتال:
- امکان استفاده از صداهای آماده و افکت های متعدد: موسیقی دان دیجیتال به توسط کامپیوتر و با تلفیق افکتهای مختلف، آهنگی را می سازد.
- سهولت، سرعت و بعضا کاهش هزینه های تولید
- سهولت تهیه منابع پشتیبان
- فروش و نقل و انتقال بدون افت کیفیت (اگر از یک فایل مثلا یک لوح فشرده دهها بار کپی کنید افت کیفیت نخواهید داشت)
انتقال و فروش بصورت پیوسته و از طریق شبکه
- سرعت و سهولت در تولید آثار جدید
- دقت بیشتر در تدوین و ویرایش
- صدای صاف و شفاف و بدون نویز
- و سایر مزایا

معایب صدای دیجیتال:
- خشک و بی روح بودن صدا (چون صدا خیلی تمیز و شفاف می شود)، افرادی که سالها در دنیای آنالوگ تجربه اندوخته اند، از صدای دیجیتال لذت نمی برند، چون آن را بی روح می دانسته و معتقدند که صدای آنالوگ بسیار گرمتر از صدای دیجیتال است.
- وابستگی به ابزار های پیچیده کامپیوتری
- موسیقی دانان و خوانندگان بی استعداد و ضعیفی که با اسفاده افکت های صوتی آثاری را تولید و به دنیای تولید آثار هنری وارد می شوند و آثار بی کیفیتی را عرضه می کنند.
- گران تر بودن سیستم های فوق حرفه ای در مقابله با نمونه های قبلی
- پایین بودن کیفیت بسیاری از تجهیزات تولید و ورود شرکت های خرده پا به این عرصه
- مشکلات کپی رایت، سرقت های ادبی و موارد قانونی که به چالشی بزرگ تبدیل شده اند.
- ضعف استانداردها و یا به عبارت بهتر تغییر و تحولات سریع در حوزه دیجیتال عملا ثبات نسبی را از انسان می گیرد. دائما قالبها و فرمتهای جدیدی ابداع می شود و به تبع آن منابع گذشته باید همگام با پیشرفت تکنولوژی تبدیل و تغییر پیدا می کنند.
- سایر موارد...

صدای استریوفونیک يا استریو

امسال هفتاد و پنج سال از اختراع صفحه های استریو فونیک می گذرد. درست در سال 1933 بود که مهندس آلن بلاملین از شرکت انگلیسی EMI ، اختراع این صفحه ها را به نام خود ثبت کرد. صدای استروفونیک يا صدای استریو، که در مقابل مونوفونیک يا تک صدایی قرار می گیرد، صدایی است که از طریق دو يا چند کانال مختلف، با چیدمان خاص بلندگوها، شنيده می شود و به صدای محیط طبیعی نزدیکتر است. کلمه استروفونیک از ریشه یونانی استریوس، يعنی سه بعدی، و فون یعنی صدا مشتق می شود. این اصطلاح اول بار به توسط شرکت وسترن الکتریک به کار رفت. استریو در اصطلاح عام یعنی دو کانال ضبط و پخش صدا از طریق دو بلندگو بطور همزمان. لیکن در اصطلاح فنی، استریو فونیک یعنی ضبط و بازپخشی که برای رمز گذاری موقعیت های نسبی اشیاء و وقایعی که ضبط می شوند، از پروژه استریو فونیک استفاده شود. نظام استریو می تواند شامل تعدادی کانال باشد، مثل نظامهای صدای محیط 5.1  و 6.1 که در تولیدات سینمایی و تلویزیونی کیفیت بالا مورد استفاده قرار می گیرد. هر چند که در اصطلاح عام استریو به نظامهای دو کاناله اشاره دارد.

آی سن   International Standard Audiovisual Number ISAN

شماره استاندارد بین الملی مواد دیداری شنیداری (که در انگلیسی آی سن تلفظ می شود)، نظام شماره گذاری اختیاری برای شناسایی آثار دیداری شنیداری (هم خود آثار و هم نسخه های آن) است که در سازمان جهانی استاندارد بواسطه يک کار گروهی (کمیته فنی 46 و کمیته فرعی آن 9) توسعه پیدا کرد. ایزو با همکاری و همیاری 12 سازمان رسانه ای، تولیدی، انجمن های مولفان و گردآورندگان و سازمان های رسانه ای استاندارد، در طول هفت سال این استاندارد را ایجاد کرد. استاندارد جهانی که زیربنای نظام آی سن را شکل داد در سال 2002 تحت عنوان ایزو 15706، شماره استاندارد بین المللی اسناد و اطلاعات دیداری شنیداری، منتشر شد.

آی سن، عدد هگزا دسیمال 24 بیتی یا عدد دودویی 96 بیتی، طوری طراحی شده است که توسط انسان و نظامهای اطلاعاتی خوانده شود. طراحی ساختار آن نیز به منظور رفع نیازهای گوناگون درون زنجیره دیداری شنیداری صورت گرفته است.   

ادامه نوشته

حق مولف ( Copyright )سوابق شنيداری و ديداری شنيداری

حق مؤلف يا کپی رايت به منزله حقی قانوني برای حفظ مالکيت معنوی يک اثر، در قالب های مادی معين، تعريف می شود. صاحب حق مؤلف، اختيار کنترل، يا حداقل حق دريافت وجهی مناسب، برای تكثير مجدد آثارش را دارد. حق مؤلف برای مدت معيني، که در کشورهای مختلف متفاوت است، معتبر است. حق مولف با مالكيت بومی که لزوماً به دورة زماني معينی محدود نمي شود، تفاوت دارد. همچنين حق مؤلف که شامل حقوق معنوي، مثل حقوق نويسندگان، آهنگسازان  و اجراکنندگان است، از توزيع آثار آنها با تغيير نام و توزيع آن ، يا هر گونه تغييری که به شيوه ای غير مجاز صورت گيرد جلوگيري می كند. اخيرا حقوق معنوي در قوانين بسياری از کشورها اجرا می شود. 
ادامه نوشته

Digital Heritage: Our Hi-tech-STORY for the Future

VSMM 2008 Call for Papers

"Digital Heritage: Our Hi-tech-STORY for the Future"

Technologies to Document, Preserve, Communicate,
and Prevent the Destruction of our Fragile Cultural Heritage
October 20. - 26th, 2008
Limassol, Cyprus

http://www.vsmm2008.org

Audiovisual Archiving Conference at santralistanbul, Istanbul, Turkey

Audiovisual Archiving Conference at santralistanbul, Istanbul, Turkey
 29 February 2008

 In collaboration with the TAPE-Project(Training for Audiovisual Preservation in Europe), the İstanbul Bilgi University Faculty of Communication, will host a conference on audiovisual archiving in Turkey. Topics will include principles and ethics, film preservation, archives & public use and screenings of archival footage from the Turkish national film archive.
For more information see the announcement